I'll maybe destroy everything, but then rebuild

Ik moet de hele tijd mezelf eraan herinneren eerlijk te blijven en te zijn. En ik vind het heel raar dat dat zo moeilijk is. Maar als je bedenkt dat ik zelf de helft van de tijd niet zo goed weet wat ik voel, vind, denk en wil, word het al een stuk begrijpelijker. Want hoe leg je dat uit aan iemand anders? En wanneer overdrijf je? Iets wat nu verschrikkelijk kan voelen, is over een uur, 10 min of een dag niet meer zo'n big deal. Of misschien wel, dus wat moet je hoe vertellen. Het makkelijkst is om gewoon niks te zeggen als er iets is, te wachten tot het over gaat. Of tot je weet wat het is, maar tegen die tijd lijkt het ook onbelangrijk. Toch zijn dit altijd de dingen die je later weer tegenkomt. En daarom wil ik zo graag gewoon praten en vertellen en communiceren. Maar bah wat is het moeilijk.