Can I? I can!

Jeetje! Het begin is altijd het moeilijkst! ik wil echt opschrijven wat er dit weekend gebeurd is.. maar ik ben ondertussen al minstens 5x opnieuw begonnen! Het is ook een beetje raar, maar ik werd er zo gelukkig van!

Ik heb sinds mijn 15e eigenlijk altijd een vriendje gehad, nou heb ik er in de drie jaar die zijn verstreken ook maar drie versleten. Dus dat valt op zich nog wel mee. Maar ik ben het in ieder geval niet gewend om alleen te zijn!

Nou heb ik een hele grote vriendengroep waar ik altijd mee ga indrinken en stappen op zaterdag, maar meestal blijf ik toch een beetje bij dezelfde, en dan vooral per avond eenzelfde persoon hangen. Waarom dat is? vraag het niet aan mij! Misschien heeft het iets te maken met het feit dat als je, aan het begin van de avond al een leuk gesprek hebt, dit meestal alleen maar leuker en grappiger word naarmate de avond vordert. Dus je stop ook niet meer met praten dan.

Maar zaterdag, of eigenlijk zondag ochtend. Zat ik in mijn stamkroeg. En ik kwam tot de conclusie dat ik nog nooit met zoveel verschillende mensen had gepraat! en waarschijnlijk ook nog nooit met zoveel verschillende mensen, op zoveel verschillende plekken was geweest!

En op een hele rare (misschien wel ongelofelijk verknipte) manier, maakte dit me zo blij!
Het betekent namelijk dat ik het ook alleen kan! En dat is iets waar ik bang voor ben vanaf het moment dat ik weer single werd. Dat ik het niet alleen kan.

Maar toen ik daar zat, rond een uur of 7, besefte ik dat ik mezelf een geweldige avond had bezorgd. En ik heb me in lange tijd niet zo goed, gelukkig, en zelfverzekerd gevoeld.

Yes! I can!