If the Scatman can do it so can you!

Het is ongelofelijk hoe uitputtend het is om keer op keer op de meest verrassende momenten weer intens verdrietig te worden. Maar toch, hoe vaker het gebeurd, hoe beter je merkt, dat het toch iedere keer, een heel klein beetje minder word. In het begin, als je eenmaal aan het huilen bent hou je de rest van de avond niet meer op. Gister avond stond ik na een uurtje alweer te dansen op Scatman John.
En dat vind ik wonderbaarlijk en heerlijk. Er komt weer een beetje yes-gevoel terug. Ik kan het wel, ik kom erbovenop. Mijn allerliefste vrienden, die met mij feesten, die de polonaise lopen achter de bar van een cafe waar ik nog nooit ben geweest. Diezelfde vrienden proberen allemaal het beste te doen als ze zien dat ik verdrietig ben. Een dronken meisje dat schreeuwend naar je toe komt om te roepen dat je niet verdrietig moet zijn, en je vervolgens bijna tegen de grond gooit in een omhelzing van heb-ik-jou-daar. En je beste vriend die je troost en met je praat. Keer op keer, toch gewoon weer. Die knuffels, die blikken en schouderklopjes. Die brede glimlach als ze zien dat je na een huilbui toch weer kan lachen. Yesss.

I'm the Scatman

Ski-Bi dibby dib yo da dub dub
Yo dab dub dub
Ski-Bi dibby dib yo da dub dub
Yo dab dub dub

B-B-B-Be Bop a Bodda Bop
Bop a Bodda Bop
Be Bop a Bodda Bop
Bop a Bodda Boop
B-B-B-Be Bop a Bodda Bop
Bop a Bodda Boop
Be Bop a Bodda Bop
Bop a Bodda Bop

Everybody stutters one way or the other
So check out my message to you.
As a matter of fact I don't let nothin' hold you back.
If the Scatman can do it so can you.